Wat maakt fotografie nou tot zo'n
bijzonder intrigerend vak?
Het antwoord op die vraag hangt natuurlijk helemaal af van degene aan wie je het vraagt. Dit keer vragen we het aan Marcel Molle (1964). Marcel zit al ruim 20 jaar in het vak, heeft zich van reportagefotograaf tot reclamefotograaf ontwikkeld, fotografeert vrijwel uitsluitend op locatie en zijn foto's worden gekenmerkt door een hoog realiteitsgehalte. "Als het er ècht uit moet zien, moet je die Molle bellen. Die weet wel hoe de wereld eruit ziet!"
De geboren Nijmegenaar Marcel Molle is opgegroeid in Oost-Brabant, in Schaijk om precies te zijn. Daar liep hij als jongetje al rond met de Agfa Clack van zijn pa, op zoek naar dat ene beeldje. Voor zijn 16e verjaardag kon hij kiezen uit een brommer of een camera. Marcel ging voor de camera en kreeg een Yashica FX3. "Die camera heb ik nog steeds", zegt hij. Hij ging in die jaren met zijn vader naar de plaatselijke fotoclub. Hij herinnert zich nog dat hij daar voor het eerst in de doka kwam en een beeld op papier in de ontwikkelaar zag opdoemen.
"Dat was een magisch moment. Daar is toen ook wel het balletje gaan rollen. Maar ik had toen nog lang niet het idee dat ik met fotografie geld zou kunnen verdienen om van te leven. Het heeft nog een behoorlijk lange tijd geduurd voor ik erachter was wat ik wilde gaan doen. Ik ben toen wel naar de MTS voor Fotografie in Den Haag gegaan. Maar pas toen ik bij de Volkskrant stage liep, kreeg ik het gevoel: dít is het voor mij." Tijdens zijn opleiding en daarna als freelancer voor de Volkskrant heeft Marcel zich toegelegd op journalistieke fotografie. In 2000 werd hij uitgeroepen tot Fotojournalist van het Jaar voor zijn foto's van het conflict in het toenmalige Joegoslavië. In dat zelfde jaar won hij ook de Zilveren Camera voor een serie over voetbalrellen in Rotterdam.
Daarna is hij geleidelijk aan meer en meer in de commerciële fotografie gerold en heeft hij gefotografeerd voor reclamecampagnes voor het Rijk, KPMG, ING, ministerie van Justitie, Peugeot, Deloitte en vele andere opdrachtgevers. Marcel is getrouwd, heeft twee dochters en woont in Landsmeer.
Je reclamewerk heeft nog wel iets journalistieks. Klopt dat?
"Ik werk in ieder geval heel graag met mensen, of het nu 'gewone' mensen zijn of modellen. En ook het liefst op locatie. Dan heb ik tenminste het gevoel dat er nog iets aan het toeval wordt overgelaten. Ik weet wel dat dat voor een groot deel een illusie is, maar als ik dat gevoel maar heb. Ik werk niet zo graag in m'n eentje in een studio. En de beeldbewerking in de postproductie laat ik vaak doen door Jan Hibma, de allebeste beeldbewerker die ik ken."
Mis je het niet, de journalistiek?
"Ik mis het reizen wel, maar niet de hectiek. Op een gegeven moment is het mooi geweest, het altijd maar klaar staan voor de krant, 's middags gebeld worden of je 's avonds ergens kunt fotograferen. Als je een gezin hebt, wordt dat toch lastig. Dan had ik met mijn vrouw afgesproken dat ik 's middags de kinderen uit de creche zou halen, kwam er weer een opdracht tussen. Moest ik weer van alles regelen. Op een gegeven moment zei ik dan: sorry, het lukt me nu niet. En dan worden de opdrachten vanzelf minder. Ik voel me heel goed met de ontwikkeling die ik heb doorgemaakt."
Wat is de sleutel voor jouw succes?
"Tja, wist ik dat maar. Kijk, het menselijke aspect komt aldoor in mijn foto's terug. Ze vertellen een verhaal. Misschien is dat mijn specialisme. Als opdrachtgevers voor campagnes zulke foto's nodig hebben, dan hoor ik dat er over me wordt gezegd: "Als het er ècht uit moet zien, moet je die Molle bellen. Die weet wel hoe de wereld eruit ziet!" Ik ben bij toeval de juiste mensen tegen gekomen. En verder is het een kwestie van je persoonlijkheid, ook in het omgaan met de opdrachtgever, of het klikt of niet, het samen zoeken naar het goede beeld."
Hoe ervaar je de technische ontwikkelingen in het vak, de digitalisering en nu dan ook het filmen in HD?
"Geweldig! Ik heb heel veel plezier van de snelheid waarmee je nu kunt werken en meteen resultaat kunt zien. Ik mis dat geklieder in de doka helemaal niet. In tegenstelling tot wat sommige die hards zeggen zie ik het verschil tussen analoog en digitaal niet meer. Sterker nog, het is alleen maar beter geworden. Je hebt nu zoveel meer mogelijkheden in de postproductie! En het in HD filmen met een en dezelfde camera vind ik helemaal geweldig! Ik heb daar speciaal de Canon EOS 5D II voor gekocht. Ik heb vroeger als cameraman op analoge film een aantal commercials gefilmd en nu dan op de 5D. Ik ga eerst nog een cursus bij Calumet doen en eind september begin ik met mijn eerste grote filmklus."
Je werkt ook op middenformaat met een Hasselblad H3D II 39 MP. Waar gebruik je die voor?
"Ik gebruik bijna niks anders meer dan die H3D. De Canon gaat wel altijd mee, maar meer als reservecamera. Ik heb lang aangehikt tegen de hoge prijs van de H2D en H3D. Maar toen er opdrachten binnenkwamen waar ik mee kon scoren en na die enorme prijsverlaging vorig jaar, ben ik naar Calumet gestapt. Calumet deed me een goede aanbieding met een democamera en zo kwam van het een het ander. Die 39 MP is precies goed voor mij. Het is een heerlijke camera om mee te werken. Je haalt er zoveel meer uit in de postproductie!"
Heb je nog wat wijze raad voor beginnende fotografen?
"Laat je niks aanpraten. Natuurlijk zijn er veel goede fotografen. Maar er waren ook nog nooit zoveel bladen. Verkoop jezelf goed. Exploiteer je portfolio goed. Besteed aandacht aan je marketing. Wees authentiek. Geloof in je eigen creativiteit. Wees eigenwijs, maar ook flexibel. En vooral: blijf doorgaan. Ik vind fotografie nog steeds het aller-leukste om te doen, hoe moeizaam het soms ook gaat.!"
